Beschrijving:
Ik maakte kennis met Christophorine op een van die ochtenden in de lente waarop alles mogelijk lijkt te zijn. 'n Mager zonnetje werpt een fragiel licht op de bomen, waaraan het groen, heel voorzichtig nog, ontluikt. Het gras van het park is nog zwaar van het wintervocht en de vogels schijnen wat minder in zichzelf gekeerd. De atmosfeer tintelt van frisheid en opnieuw beginnen en de harten kloppen bijna hoorbaar... Dat wil zeggen: mijn hart. En dat van Christophorine. Maar.. op dat moment wist ik nog niet dat zij mijn vrouw zou worden. Haar wangen waren popperood en haar tanden schitterden als parels. Ze glimlachte naar me en keek me vanachter haar glanzende blonde haren bepaald bemoedigend aan. Maar.. op dat moment peinsde ik er nog niet over haar te vermoorden.
|
